Koffiepraat

Al tientallen jaren doorkruis ik met het illustere WIJ hockeyteam (en sinds kort ook het Authentic Communication tennis team)  sporttoernooien in eigen land en België. Je krijgt zo een aardig gevoel wat je als toernooi crasher positief raakt. Zie hier  5 tips voor een gaaf toernooi . Pas op! Je zou zomaar kunnen denken dat dit ook op andere terreinen toepasbaar is. 

 1. De mensen “who run the show “ zijn de kern van het succes. Wat maakt ze exceptioneel? Passie, rust en deskundigheid. Ze vinden het organiseren enorm leuk en genieten er zelf van. Ze zijn niet van hun stuk te brengen. Stralen vertrouwen uit. Doen dit vaak al jaren en kunnen snel schakelen.

2. Bouwen vanaf een solide basis. Vaak staat het draaiboek al jaren vast. Stevig, getest, rock solid. Van daaruit wordt gewerkt of valt men op terug om daarna weer verbeteringen aan te brengen.

3. Schoon & veilig. Een toernooi waar geen rotzooi ligt, WC en douches schoon zijn, voldoende vuilnisbakken zijn (en leeggemaakt) etc. cultiveren een zuivere gezellige sfeer. Sommige gebruiken jeugdteams om regelmatig in ploegen alles schoon te maken. Werkt perfect! Veilig begint al door bijvoorbeeld met een polsbandje herkenbaarheid te creëren  over wie wel of niet deelnemer is. Soms wordt zelfs professionele beveiliging ingehuurd om de gezamenlijkheid van de echte gasten te garanderen.

4. De inwendige mens is heel belangrijk! Niet alleen voldoende, maar ook lekker, vers en gezond …en ja soms is bij een hockeytoernooi een goede frituur ook nodig voor de juiste balans.

5. Uiteindelijk draait alles om plezier en liefde voor de deelnemer (klinkt als klant?). Organisaties die zich echt inleven in wat genieten is voor de gasten zijn geweldig. En het zijn dan vaak de kleine dingen die het verschil maken, zoals een verjaardagscadeautje  als je jarig bent of als je bij een hockeytoernooi brak uit je tent kruipt lekkere warme verse broodjes, die ook nog eens open worden gesneden voor je. Dank aan alle mensen die het voor mij mogelijk hebben gemaakt om geweldige sporttoernooien mee te maken. Live life to the max!

Met  Yvonne ben ik net terug van een heerlijke vakantie in Corfu. Naast het relaxed genieten van een schitterend eiland blijf ik ook altijd geïnteresseerd in lokaal ondernemerschap. Als snel was duidelijk dat op Corfu een van de kernwaarden “gastvrijheid” is. Dat merkte we meteen toen we plaatsnamen op een terras op schitterend in Venitiaanse stijl gebouwde boulevard in de stad. Bijna direct werd op een vriendelijke gastvrije manier twee glazen water neergezet vergezeld van twee kleine ijsjes. Je voelde je meteen welkom. Het begin van een sublieme bediening was subliem en we zijn daar dan ook vaak teruggegaan. Overtreffen van klantverwachtingen vanuit je kernwaarden.

Het mooiste voorbeeld van een klant zien en binnenhalen vond ik toen we in het met vele winkeltjes bezaaide centrum van Corfu stad rondliepen. Soms werd je te opdringerig in je nek gesprongen als je maar even ergens bleef staan. Toen we even in een etalage van een mooie sieradenwinkel bleven kijken, bleef de eigenaar rustig in de deuropening staan. Pas na een tijdje kwam hij rustig onze kant op en vroeg vriendelijk aan Yvonne: “Have I seen you in my window before?”. Briljant. Het contact was op een subtiele sympathieke manier gelegd en op een geweldige manier bleef hij rustig zoeken naar de interesse van Yvonne… en ja , na te zijn uitgenodigd in de winkel en samen nog een glaasje metaxa te hebben gedronken, hebben we ook nog iets gekocht. Mooi dat je zo vanuit je eigen authenticiteit ondernemer bent….en het werkt!

In mijn eerste weken “serieus” tennis met  Yvonne, Claudia en Luc in een echt team is me wel duidelijk geworden dat tennis vooral een mentaal spelletje is.  Laatst speelde we tegen het  team op  nr  1. Zij hadden qua tennis niveau 6 en 7. Wij 6,7, 8….en mijn startende 9 niveau. Op het eerste gezicht een zware klus en eerlijk gezegd we waar best wel zenuwachtig.

Ongelofelijk , maar in de eerste wedstrijd samen met Luc wonnen we de eerste set met 6-0! Dat maakte de tegenstander duidelijk wakker en de tweede set keken we al snel aan tegen een 5-1 achterstand. Waarom?

Wat mij opviel was dat we ons meer gingen richten naar hun spel. Gevolg: angstig spelen, te veel forceren, ergeren aan jezelf. Kortom: niet leuk. De omslag bij mijzelf was dat ik tegen mijzelf zei: Doe nou is ff rustig, heb nu eens plezier, doe de dingen waar je goed in bent en als het kan nog een beetje beter. Deze instelling vanuit mijzelf hielp mij in ieder geval enorm.  Van 5-1 werd het 5-5, 6-6 en tiebreak …en die wonnen we met maar liefst 7-0. Game, set & match! Je kunt blijkbaar meer dan je denkt als je echt vanuit jezelf speelt. Woehaa!

In mijn vrije tijd mag ik een Jongens A1 hockeyteam coachen. Tijdens een wedstrijd liep de zaak volledig uit de hand. Er was meer aandacht voor het maken van gemene overtredingen dan goed en sportief hockey. Als coach deed ik iets wat helemaal niet kan en mag. Midden in de wedstrijd riep ik al mijn spelers van het veld naar me toe. Consternatie alom. Toen ik de groep bij elkaar had (en rustig), liep ik het veld op richting scheidsrechter. Hij en de tegenstander waren met stomheid geslagen. Het was gewoon even stil.  Bij de scheidsrechter aangekomen zei ik heel rustig, met mijn hand op zijn schouder: “Volgens mij loopt het een beetje uit de hand. Misschien is het goed dat je iets strakker gaat fluiten, anders moeten we straks met spelers in een ambulance naar huis”. “Ja, maar…”, zei de scheidrechter stotterend: “Ik hou me wel bij mijn beslissing”. “Prima, moet je ook doen, maar let wel even op het fysieke”.

Op dat moment begon de andere coach zich al brullend met de zaak te bemoeien. Terwijl ik van het veld afliep zei ik tegen hem dat ik zo bij hem kwam. Natuurlijk wel een beetje een arrogante opmerking, maar het hielp wel. Bij mijn groepje spelers aangekomen, aangegeven weer echt te gaan hockeyen, waarna de wedstrijd weer doorging. Ik liep zoals beloofd naar de andere dug-out met de nog altijd briesende coach. Met zijn armen over elkaar en kin in de lucht begroette hij me met een duidelijk: “Ja, en nu ..”. “Waarom denk je dat ik dat zojuist heb gedaan”, zei ik. “Nou?” antwoordde hij fel. “Als je nu even om je heen kijkt, ben jij volgens mij nog de enige met een rood hoofd en de rest is weer lekker aan het hockeyen”. Stilte, kin naar beneden: “Je heb eigenlijk wel gelijk” en met een ferme handdruk keerde ik weer terug naar mijn dug-out. Wat leerde ik hiervan? Als je een echte positieve intentie hebt van binnen uit en je hebt de kracht om van daaruit te handelen, kun je soms onmogelijke dingen bewerkstelligen….zelfs bij een bijna uit de hand gelopen hockeywedstrijd.

Hoe win je een finale? Als er een antwoord op deze vraag is en ik zou die weten, zou ik hier natuurlijk niet zitten. Maar met mijn passie voor sport als coach, vallen mij (in alle bescheidenheid) toch een paar dingen op.

Sterk zelfvertrouwen. Hoe kun je dat ongekende zelfvertrouwen voelen in jouw eigen kracht als voorbereiding op jouw finale? Misschien helpt het om je te realiseren dat je niet voor niets in de finale staat. Je hebt jouw finale gehaald, omdat je al zo goed hebt gespeeld.  Dus je hoeft nu niet ineens anders te gaan spelen. Gewoon beginnen met doen wat je al deed. Oh ja, dan zijn er nog die speciale ritueeltjes, zoals eerst je linker schoen  aan doen en dan de rechter. Als het je echt versterkt, blijven doen, maar er niet een te groot ding van maken zou ik zeggen. Stel dat je eens een ritueel bent vergeten of niet kunt doen. Onnodige paniek.

Dan de finale zelf. Altijd uitgaan van je eigen kracht. Je speelt jouw finale ook om te winnen en niet om niet de verliezen. Voel je het verschil?  Speel “naar buiten”.  Dus gaat iets niet zoals je wilt, niet naar binnen laten komen. Gewoon blijven spelen  vanuit je eigen geweldige spel.  Tenslotte durven doen! Oh, en natuurlijk het allerbelangrijkste. Genieten met volle teugen. Speel vanuit je eigen authenticiteit  en ervaar hoe krachtig die is!

Eind jaren ’90 kreeg ik de kans om te gaan werken voor een geweldige “challenger brand”: Libertel! (= het huidige Vodafone Nederland). In 1995 kwamen we op de markt waar op dat moment 2-3% van de Nederlanders een mobiel had. Haast niet meer voor te stellen. De uitdager  CEO John de Wit pakte de kans op. Bij de eerste persconferentie waar Libertel zich aan het Nederlandse volk presenteerde, sprak hij de historische woorden: “Mobiel bellen wordt zo gewoon als water uit de kraan”. De toon was gezet. Het clubje Libertellers ging aan de slag met de slogan: “Iedereen bereikbaar, bereikbaar voor iedereen”.  Nieuwe producten en services gooide de markt open. Libertel was de uitdager, de vernieuwer, brak met bestaande regels, toonde lef en deed het gewoon!

De enorme kracht en drive kwam op uit de kernwaarde van Libertel: Positief rusteloos in belang van de klant. Het zat in de genen van iedere medewerker……tot we nieuwe topbazen kregen in Engeland. Steeds als er een andere topbaas kwam, bleken we nieuwe “values” te moeten hebben…. Het begon met de Passion4, daarna Red, Rocksolid & Restless en uiteindelijk werden Speed, Simplicity & Trust de kernwaarden van het bedrijf.  Ik merkte dat het wegglijden van de oorspronkelijke kernwaarden een direct effect had op het resultaat van het bedrijf. Niet altijd positief en het  stond ook los van wat er gemiddeld in de markt gebeurde. Van de zes CEO’s die ik heb mogen “overleven” , was Guy Laurence degene die het woord “challenger” weer terugbracht in het bedrijf. En met zijn gedrevenheid het “positief rusteloze” weer ruimte gaf . En wat denk je dat er gebeurde: We stegen  van redelijk  onderaan naar de 2^e plek van de best presterende Vodafone bedrijven wereldwijd. Hoe sterk kunnen “founding values” zijn? Hoe enorm krachtig zijn de kernwaarden waarmee je succes is begonnen?  Ik noem het ook wel eens authenticiteit.

Alles gaat steeds sneller mede dankzij onze obsessie voor technologie en efficiency. De vraag is alleen of dit eigenlijk allemaal in de goede richting gaat. Je kunt natuurlijk van alles en nog wat de schuld geven: computers, het internet, globalisering, mobieltjes, goedkope reizen, wat je maar wilt. Het resultaat is dat je 24/7 toegang hebt tot producten en diensten, multi-tasking, maaltijden binnen een minuut, hectische huishoudens, magnetron moeders (& vaders), eten tijdens het rennen, onveiligheid, een minuut voordelen en individuen & organisaties die alles meteen willen hebben. Het resultaat is stress, zorg, weinig slaap, vervagende grenzen tussen werk en privé, work-life imbalance en het lijkt een controverse….een enorme behoefte om dingen langzamer te laten gaan.

Wat mij heeft geholpen om los te breken uit deze tredmolen was het antwoord op de simpele vraag ”Wat wil ik nu echt?!” Oh ja hoor ik je zeggen, dat kun je makkelijk zeggen. Ja, dat klopt en weet je wat nog makkelijker is? Het ook uitvoeren, het DOEN. Gewoon je dromen durven te doen. Het klinkt makkelijk en dat is het ook. Ik heb enorme bewegingen gemaakt de afgelopen jaren, zowel privé als zakelijk en ik kan je zeggen met een grote lach op mijn gezicht: ik ben een zeer gelukkig mens en geniet maximaal van het leven. Durf je dromen te doen. Leef van binnen naar buiten in plaats van buiten naar binnen. Veel plezier!

Tijdens mijn enthousiaste zoektocht naar “verwonderingen” ben ik  interessante informatie tegengekomen over een van de hedendaagse trends in de wereld: Vergeten! We leven steeds meer in een wereld die vergeet. Bedrijven weten vaak helemaal niet meer wat hun  eigen geschiedenis is, terwijl politici er hun voordeel mee doen dat kiezers leugens, misleidingen of zelfs crimineel gedrag vergeten (of er gemakshalve voor kiezen om die te vergeten). Dit is een uitdaging, omdat kracht in essentie ook een gevecht is tussen herinneren en vergeten.

Helaas is geheugenverlies een bij-product van andere trends als “speeding-up” en convergentie. Het houdt in dat aandacht bijna te meten is in nano-seconden (is het je ook opgevallen dat leden van de Generation Y niet meer voor iets willen wachten?). Dit zou misschien ook de oorzaak kunnen zijn  van geheugenverlies op oudere leeftijd (ondanks verschillende technische en farmaceutische oplossingen).

Daar tegenover staat dat we meer en meer zijn gefixeerd om onze herinneringen op te slaan. “Life caching” is een belangrijke trend waar mensen van alles downloaden (of uploaden) van mails en smsjes tot foto’s, video clips, woorden en uitgesproken woorden. Misschien een aardige gedachte om tijdens de komende dagen eens achterover te leunen en  herinneren welke  geweldige dingen er in 2010 zijn gebeurt, die aanvoelde als je gelukkigste en mooiste momenten….en deze momenten dan niet vergeten, maar meenemen naar 2011!. Gelukkig Nieuwjaar! Have fun!

Het voordeel van een jaartje ouder zijn is dat ik het voorrecht had voor het eerst Sinterklaas te mogen zijn. Best wel spannend, maar als  je de schitterende & statige Sinterklaas mantel omdoet, ben je ook ineens Sinterklaas! Het moment dat je de wereld instapt lachen mensen je toe, toeteren auto’s, zwaaien en spreken mensen je aan met een brede lach. Omringd met een onweerstaanbare  aanstekelijke positieve energie maak je eenvoudig contact met iedereen die je tegenkomt. Onderweg wijzen jong en oud naar je en zwaaien en natuurlijk zwaai je lachend, oprecht doch ingetogen terug. Bij het betreden van de ruimte met kinderen en ouders voel je de verwachtingsvolle spanning. Daar is Sinterklaas! Wow! Iedereen wil naar je toe. Zelfs (of misschien wel vooral) de ouders. Iedereen vertrouwt je, voelt de warmte, vindt het fijn en opent zich onvoorwaardelijk en met een hand vol pepernoten en een dikke glimlach gaat daarna iedereen weer op weg.

Op de weg terug stopte er zelfs een vader met zijn zoontje in de auto midden op een drukke straat. Er ontstond een kleine file toen ik (Sinterklaas) met mijn Pieten aandacht gaf aan deze enthousiaste fans. Niemand was geïrriteerd in de auto’s die werden opgehouden. Iedereen  lachte zelfs en zwaaide toen ze langs ons reden toen de file zich weer oploste. Wat zou het zijn als we deze onwaarschijnlijk krachtige positieve energie van openheid en vertrouwen ook zouden kunnen vertalen in onze maatschappij, binnen bedrijven en zelfs in ons privé leven?  Iedere dag een beetje meer Sinterklaas . Geweldig toch! Go Sinterklaas power!

Is het niet geweldig om je steeds weer te laten verrassen door onbegrensde wonderen van je eigen lichaam en je authenticiteit. Zo heb ik recentelijk het voorrecht gehad een dag mee te mogen maken met Jean-René Toussaint. Een  inspirator en een virtuoos met de stem. De stem zelf, je natuurlijke stem, je primitieve stem, maar vooral je stem in relatie tot je zijn, je gemoedstoestand.

Het is bijvoorbeeld ongelofelijk wat het effect kan zijn van je stem op je gevoel bij het lopen in een groep mensen. We deden een oefening waarbij we onze armen uitstaken naar voren tijdens het lopen. Een minuut met je handpalmen naar buiten en daarna met je handpalmen naar je toe gekeerd. Je merkt het verschil in emotie bij jezelf. Verbazingwekkend is ook wat je kunt doen door bewust een andere stem binnen te laten komen en te verwerken. Handig als je een  agressief iemand tegenover je hebt.  

Er is nog zoveel te ontdekken over de mogelijkheden van je stem, over communiceren vanuit je eigen authenticiteit en wat dat met je zelf kan doen. Laat maar komen!